dinsdag 5 januari 2021

Wat ik geloof

Al heel lang staat de Zij Lacht Bijbel op mijn verlanglijstje maar ik vond het toch niet helemaal nodig genoeg om 'm zelf aan te schaffen. Ik heb immers al een Bijbel, achterin mijn Psalmboekje, maar de inhoud is toch echt hetzelfde. Toch wilde ik dit pastelroze pareltje echt hebben en vroeg ik het voor mijn verjaardag. En ik kreeg 'm! Nu ben ik de trotse eigenaresse van een eigen Bijbel. Ik vroeg ook een dagboek van Zij Lacht erbij en ook die kreeg ik (wat een geluk!) dus ik heb geen excuses meer om aan mijn doel te werken: 3 keer per week in de Bijbel lezen. 

Ik ben vorige week al begonnen en moet bekennen dat ik het toch wel erg lastig vind. Ik ben christelijk opgevoed, althans, we gaan naar de kerk (nou ja, nu effe niet dan hè), we bidden en danken voor het eten en vroeger lazen we na het eten in de Bijbel of in een dagboekje. Dat laatste gebeurt zelfs al een aantal jaar niet meer. Er wordt hier thuis ook niet over het geloof gesproken waardoor het geloof meer een verplichting of routine is dan dat het écht iets betekent. Dat kan, iedereen gelooft natuurlijk op zijn eigen manier en niet iedereen is er heel open in. Ik zelf ook niet. En ik voel ook niet de behoefte om het er hier thuis over te hebben.

Om niet de schijnheilige en nette christen uit te hangen zal ik maar bekennen: ik doe vrij weinig met het geloof. Bidden en danken voor het eten doe ik niet, ik vouw mijn handen maar mijn ogen blijven open (ook omdat ik me er nooit zo prettig bij voel om, vooral in het openbaar, mijn ogen dicht te hebben). Ik denk aan van alles, maar niet aan het feit dat ik moet bidden of danken voor het bord eten dat voor mij staat of wat ik net heb weg gekauwd. Ik ging altijd naar de kerk, vond het leuk, maar meer omdat ik me er prettig voelde en omdat ik het gewend was. Maar ik nam weinig van de dienst in me op. De liederen deden me weinig, ik luisterde niet eens naar de preek en mijn gedachten dwaalden altijd af. Nu alles online is heb ik vaak een snipperzondag, zoals we dat noemen (een dag dat je niet naar de kerk hoeft). En als ik de dienst wel kijk neem ik de preek nauwelijks in me op of ben ik zelfs met iets anders bezig. Spontaan bidden doe ik al helemaal niet. Mijn vriend is ook christelijk, gaat naar dezelfde kerk als mij (en hij is wel trouw in het volgen van de diensten) maar we spreken samen eigenlijk ook nooit over het geloof. Wel over de diensten (wat er allemaal weer fout ging (😜)  of welk lied toevallig wel mooi was maar dat was het ook wel.


Dus, ik mag mezelf niet echt een trouwe christen noemen. Toch ben ik altijd wel heel nieuwsgierig geweest, bestaat God echt? Hoe is anders deze aarde ontstaan? Wat betekenen al die wonderen die je af en toe hoort? Zit God daarachter? Omdat ik deze dingen toch wel wil ontdekken wil ik het toch een beetje oppakken. Bijbel lezen, bidden, diensten écht volgen, enzovoorts. Ik wil ontdekken wat het geloof voor mij betekent en vooral, wat God voor mij betekent. En daar heb ik deze Bijbel bij nodig. En dit dagboek. Ik hoop dat ze mij verder gaan helpen.

Ik denk dat bijna iedereen die dit leest niets met het christelijk geloof heeft. Daarom vind ik het erg lastig of ik dit wel moet publiceren, want zit iemand erop te wachten? Toch trek ik de stoute schoenen aan en zet ik dit online. Ik vind het immers zelf ook altijd interessant hoe anderen hierin staan, welke geloofsuiting ze ook hebben. Ik ben ook heel benieuwd of jullie het interessant vinden als ik jullie meeneem in mijn 'ontdekkingstocht' of dat niemand dit interessant vindt.

Wat geloof jij?

Een reactie posten

Gewoon Lydia. Theme by STS.